Kitabın ismi: Kendime Ait Görünmez Bir İşaret 
Yazarı: Aimee Bender

Kitap şu cümle ile başlıyor:

Yirminci yaş günümde, kendime bir balta aldım.

Bu cümleyi okur okumaz kitaba vurulup hemen satın aldım.
Tabii bu ilk cümle kadar yazarın okuduğum diğer; Limonlu Pastanın Sıra dışı Hüznü isimli kitabını çok sevmiş olmamın da payı vardı.

Limonlu Pastanın Sıra dışı Hüznü kitabı benim için farklı ve ismi gibi sıra dışı idi. Çok sevmiştim.

Yazarın Kendine Ait Görünmez Bir İşaret isimli bu kitabı da sıra dışı cümle ile başlayınca beni yine çok keyifli bir hikâye bekliyor diye düşündüm. 

Kitabın ana kahramanı Mona iyi bir atletken babasının hastalanması ile kendini rakamlara ve matematiğe adıyor. Bu sırada babasının ne hastalığı olduğu kitapta asla belirtilmediği gibi sanki kitabın sonunda açıklanacak bir sırmış havası veriliyor. O sırra bir türlü vakıf olamıyorsunuz.


Mona’nın doğum günü için aldığı balta ile kurduğu fantastik bir ilişki var ama bu da kitap içinde havada kalan çok saçma bir olaya bağlanıyor ve siz; ne alaka ya, gibi bir cümle kuruyorsunuz.

Yazar konu ile sizin aranıza bir beton örmüş gibi ve siz hikâyeye bir türlü ulaşamıyorsunuz. Sanki çok uzaktan bir ses duymuş gibi cümleler okuyorsunuz, belirsiz, net olmayan zaman zaman hiç anlaşılamayan…

Yazarın bu kitabı için ise tek bir duygu cümlesi kurmam gerekirse; hayal kırıklığı idi, olur.

Bu sebeplerden ötürü bu kitabı tavsiye edemesem de yazarın diğer kitabı olan Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü kitabı hakkındaki şu yazımı okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.