Bizim ailede genellikle saat 8'den sonra kimse birbirini duymaz.
Aslında birinin konuştuğunu duyarız da ne dediğini anlayamayız.
Bir kaç defa tekrarlayıp, birbirimizin dikkatini çekecek el kol hareketleri yapmamız icap eder.

Bu durum aslında Mobil Körlük olarak tanımlansa da, bence uygun tanım Mobil Sağırlık.
Çünkü etrafımda bir şeyler olduğunu, birilerinin bana bir şeyler dediğini, etkileşimde bulunduğunu duyuyorum, duyuyorum da, önümdeki açık olan sayfa ile ilgilenip ona yoğunlaşmaktan denileni algılayamıyorum.

Zihnim sükunet bulunca 
-Hıh anne/baba ne demiştin, diyorum.
Annem,
-Onu diyen öldü diyor.☺☺☺

Annem yada babam böyle bir durumda kaldığı için belki onlar adına üzüldünüz, yanlarında bir tane kızları var, oda onları duymuyor, dediniz.

Ama üzülmeyiniz, ailede herkes (abimler dahil) mobil sağır olduğu için birbirimizi anlayışla karşılıyoruz artık.
Annem İnternet alemine bulaşmadan önce, bize içlenip darılıyordu. Ama artık onu da müptela yaptığımdan  normal karşılıyor bu durumu.☺



Gerçi babam sadece mobil sağır değil, o yıllardır TV izlerken de sağırlaşıyor, her erkek gibi.
Mesela, TV'de kovboy filmi açıksa ya da gece yarısı bir Jackie Chan filmi bulmuşsa ve de ben es kaza Tv'nin önüne geçmişsem, istifini bile bozmuyor beni Jackie Chan sanıyor.
Düşünün o kadar odaklanıyor.
Gerçi bende Jackie Chan filmlerine bayılırım, filmlerini tekrar tekrar kaç kez izledim, bilmiyorum.

Hulasa kelam, yıllardır benim mobil sağırlığımdan şikayet eden ailemin, bugün bu duruma gelmesi ironik olsa da şunu eklemek isterim.
''Birilerine bir şeyler anlatırken, o birilerinin sizi duysa bile anlayamıyor olması pek hoş değil, hatta epey sinir bozucuymuş.''