Gülse Birsel'in işlerini seviyorum ama oyunculuğunu ve şahsını pek sevmiyorum. Kendisini hafifi itici, oyunculuğunu da tek tip ve yetersiz buluyorum.

 Kalemine gelirsek; söyleyecek sözüm yok! Güzel yazıyor, eğlenceli kalemi var. Çok zekice espriler üretiyor. 

 İlk filmi Aile Arasında vizyona gireli bir ayı geçti ama hala salonların dolu olduğunu haberlerden okuyordum. Arkadaşlarım da aile arasında izle, aile arasında filmi efsane olmuş,  deyip duruyorlardı. Hatta ben gittim ama seninle bir kez daha izlerim diyen bile oldu.

 Gitmek istiyor bir türlü denk getiremiyordum ki hafta sonu nihayet izleyebildim.

Aile Arasında Filmi Yorumum;

  • Çok güldük, gerek gittiğim arkadaş grubumuz gerek salondakiler çok güzel reaksiyon verdi. 
  • Hani anne baba, çoluk çocuk gidilebilecek, rahat rahat izlenebilecek bir aile filmiydi. 
  • Sıcak ve samimi bir filmdi klişesine uyan bir senaryosu vardı.
  • Demet Evgar ve Engin Günaydın karakterlerine çok iyi bürünmüş senaryoyu bir tık ileriye taşımışlardı.
  • Gülse Birsel bel altına vurmadan da güldürülebileceğini kanıtlar nitelikte bir film çekmişti. Kendi rolünün çok az olması benim açımdan sevindiriciydi.
  • Başı ile, sonu ile tatmin eden bir film oldu.

Sinemadan çıktığımızda çok keyif alıp iyi ki sinemada izlemişiz diye düşündük, Hatta ben keşke annemle babamı da getirseydim diye pişman oldum.

 Şunu da belirteyim; hafta sonu olduğu için istediğimiz yeri bulamayız diye biletimizi çok önceden ayırtmıştık ama önceden almasak hiç giremeyebilirdik sanırım çünkü salon ful doluydu ki vizyona gireli 1 ayı geçmiş bir filmin hala dolu salon oynaması da film hakkında size fikir verebilir.

 İşte dün bahsettiğim Arif v 216'yı sinemada izlemesem üzülmezdim ama bu filmi izlemeseydim ve vizyondan kalksaydı çok üzülürdüm.