Not:Az dert yansam olmaz mı?
Biz Güzin Abla mıyız? derseniz anlarım,okumayın bir tekmede siz vurun bana :)

Babaannemden bahsettim.
Onun kocası olan adamdan da....

Dedemden bahsetmek isterdim şimdi ama,
Dedemi kısa anlatamam,uzunda anlatsam hakkını vermem.

Dedenden bize ne adam sende!diyenleriniz de olabilir.
Ama ben kime benzediğimi,aslında kendimi anlatacağım.

Dedeme çok benzerim,huy olarak!
yoksa fiziken ela gözlü kumral 190 lık çok yakışıklı bir adammış,hoş hala da öyle.
Dedem de dedesine benzermiş ki,
çobanmış,ve her çoban kadar biraz abdal!


Köyün sürülerini güdermiş,kendisinin de sadece bir tane koyunu
varmış.
Bir gün sürülerdeki emanet koyunları kaybederim korkusu ile kendi hayvanını satıp ''elalemin'' koyununun boynuna zil almış.
Elindeki bir koyundan da olmuş.
Düşünebiliyor musunuz?!

İşte dedem bu ''abdal'' adamın hem adını,hemde huyunu miras almış üzerine.
Bana kadar geldi bu miras.

Bende bu mantıkla yetiştirildim,başka türlü yapmasını bilmediğim için de hep kendiminkileri kaybetmek pahasına başkasına koştum!
Bu yaşıma kadar...

En esaslı rövönşataları ben bu miras sayesinde yedim.
En son kendi kalesine gol atmasın diye uğraştığım forvetim beni topla beraber filelere yapıştırdıktan sonra,
işte o zaman büyüdüm ben!
Değiştim.

Çünkü ben o zamana kadar,
kalan 21 kişiyi de aynı takımdan sanıyor,kaleme gelen her bir oyuncuyu bizim takımdan biliyormuşum.

Rakip oyuncuları ayıkladım artık.

Ama vücut bu değişime pek hazır da değil biliyor musunuz?
Halbuki ben;
Ali Baba Saat'in Kaç oyununda hiç Ali Baba yapılmamış çocuk,
ben,
don ateşte hep dona kalan çocuk,
ben,
hep kaçan topu toplamaya giden çocuk.
Saklambaçta çamlak çömlek patlatan,seksek oynarken taşı doğru kareye bir türlü atamayan çocuk!

Ya tamam abartıyorum,
Küçük Emrah'a bağladım yine ayy kapatın şu blog'u.
Vallahi suç benim değil bunu yazarken bir şey dinliyordum,
o beni bunları yazmaya itmişti ama şimdi baktım da,bitmiş.

Not:Biliyorsunuz günümüzde abdallık oldu,aptallık!
Not2:Yazarken acayip bir ciddiyetsizlik sorunum var biliyorsunuz değil mi?Yazının sonuna bakmayın siz bu yazı çok hüzünlü bir yazı aslında!