Konu: 2. Buluşma
Mekan: Evime En Yakın Kafe
Gün: 19 Mart Salı
Yazının ilk kısmı için şuraya bakabilirsiniz.


***
Fadıl ile sözleştiğimiz gün geldi. 

Saat 2'de buluşacaktık ama annem hipertansiyon hastası ve buluşma saati yaklaşırken birden tansiyonu yükseldi. Annemle ilgilenirken buluşma saatinin geldiğini fark ettim ama hemen hazırlanmaya başlasam evden çıkmam yarım saati bulacaktı. Zaten anneme olan düşkünlüğümü bilirsiniz, annem o hale gelince başında epey ağladığım için elim yüzüm de şişmiş, kurbağa gibi olmuştum. Bunun ilahi bir işaret olduğunu düşündüm.

Şöyle ki;

Telefonum sessizdeydi. Saat gelince ve benden haber alamayınca Fadıl en fazla yarım saat bekler ve giderdi. Ben de bu vesile ile bu buluşmadan yırtmış olurdum. Bir daha da buluşalım diyecek hali yoktu ya!

Ama plan benim muhteşem şekilde kurguladığım gibi gerçekleşmedi:

Fadıl beni 70 dakika beklemişti. Saat 3'e gelirken telefonumu elime aldım, mesajları ve aramaları gördüm. Mesaj attım. Gitmiş olduğuna emindim. Ama bana sözleştiğimiz yerde beklediğini söyledi.

Ohannes artık dedim, tam bir deli! 

Nabrut sana yol göründü hadi giyin diye kendime telkin verdim. Annemden bahsedip biraz daha beklerse hazırlanıp geleceğimi söyledim. Beklerim, dedi.

Giyindim, evden çıktım.
Gideceğimiz kafeyi netleştirmediğimiz için buluşacağımız yerde ayakta beni beklerken buldum.

Ve aaa o da ne! Aslında başka bir adam bekliyordu beni. Hayır, hayır bu benim ilk gördüğüm kişi değildi. Bu adam sevimli, hoş bir adamdı. 



Onu orada gördüğüm ilk anda bu düşünceler kafamdan geçerken nezaketen değil, gayrı ihtiyari istemsizce tebessüm ettim.

2. buluşmamızda neler konuştuğumuzu detaylarıyla hatırlamıyorum ama bana konuşmanın bir yerinde dedi ki;


Ailen seni ne güzel yetiştirmiş!


Çok hoşuma gitti!

Bana onun için her şeyin tamam olduğunu sözün artık bende olduğunu söylediğinde ona şunu sordum: 


İstihare namazı kıldın mı? Sonuçta bu büyük bir karar. 


Bana dedi ki;


İstihare namazı bir şey hakkında ikilemde kaldığında, acabaların olduğunda kılınmaz mı? Benim acabalarım yok ki...


Hafiften dağıldım.

Saf romcom kızlarından biri olarak bu sözlerden etkilenmemem mümkün değildi. Şimdi geriye dönük baktığımda bu sözün beni 3. buluşmaya ikna ettiğini düşünüyorum.

2. buluşma sonucu duygu durumumu merak ediyorsunuzdur şimdi, söyleyim.

Hala karşısında heyecan duymuyordum. Herhangi bir çekim hissetmiyordum ama beni bir saatten fazla beklemiş olması ve bir sefer görüştüğümüz halde benim hakkımdaki isabetli tespitleri beni etkilemişti.

Not: Fadıl şimdi onu denemek için beklettiğimi falan düşünüyor, gerçekleri söylediğimde kabul etmiyor. Ben ise bunu da üstlenemiyorum, nasıl mutlu olacaksa öyle düşünsün. :)

Not 2: Yemin ederim hala ilk gördüğüm kişinin Fadıl olmadığını düşünüyorum. Bana o kadar çirkin gelmişti ki size anlatamam. Sonra ne oldu ben nişanlanma aşamasına kadar geldim bilmiyorum. Gerçi Fadıl'ın gözlerinin ela olduğunun idrakine varmam 4. buluşmada oldu. Öyle irademin elimden alındığı bir süreçti.

Not 3: Fadıl da artık bu satırları okuyor. Sitemi kendisiyle paylaştım. Merak edenler için söyleyim, beni boşamadı. Hahah :)

Not 4: Bu yazıyı yayına vermeden önce kendi okumak istedi, o yüzden bir müddettir yeni editörümün onayını bekliyordum. Beğenmediği hiçbir şeyi değiştirmedim, ısrar etse de. :) Ama kendisi de bu yazdıklarımın hepsine mukabil bir yazı kaleme alacakmış. Ben de merakla bekliyorum.