Evli hanımların sahasına girip az biraz boyumu aşan laflar edeceğim.
Öyle kolay sinirlenmem, bilirsiniz o yüzden bu yazacaklarımı da üstünüze alınmayınız.
Hani derle ya, ''söz meclisten dışarı.''

Geçen gün yeni evlenen arkadaşım söz arasında;
-Çok ucuza gittim, dedi.

İçimden 
-Mal mısın?, diyeceğim ama,
ucuza gittim dediğine göre gerçekten mal.
Bu ucuz mallarda hep beni buluyor.
Hayır, madem kendini mal görüyorsun, koca görünce üstüne atlamayıp, kendini biraz ağırdan satsaydın,
demek istedim. Ama kalbini kırmak da istemedim, bu düşüncelerimi size sakladım.
Not: Bu paragraf kesinlikle küfür içermeyip, mal kelimesi eşya anlamında kullanılmıştır :)




Başlık parası desek hangi devirde yaşıyoruz deyip meclis kürsüsünden muhalefet yaparcasına çemkiren ablalar bunu diyor işte:
''Çok ucuza gittim.''

Karşı taraf (erkek tarafı) istediği değeri göstermediyse anlarım, hak ettiğiniz taltif ve nezaketi görmemiş olabilirsiniz, karşı taraf sizi kızı gibi bağrına basmamış olabilir. Bu durumlarda yapılan sitemleri anlıyorum.
Ve bu durumda ucuz olan bir şey varsa o siz değilsiniz.
Ama aksi halde  alınan altın ev eşyasının ederi ile kendini karşılaştırıp ucuz diye bir karşılık belirlemek hakikaten çok ucuz bir davranış.

Sonuç olarak insan kendine nasıl paha (değer) biçer, anlamıyorum.
Ben baştan söyleyim.
Paha (değer) biçilemem.

Not: Sen ev-li kadınların halinden ne anlarsın, evlenince anlarsın gibi öğütleriniz varsa seve seve dinlerim.

Ev-siz Nabrut Bildirdi.