Biz kitaplarda en çok pembe hayatları seviyoruz.
Yani tamam,sizi kendime yandaş edinmeyim,
ben telaşsız tasasız,mutlu hayatlar okumayı seviyorum.

Ama ''hayatın gerçekleri'' gerçeği de var.
İşte bahsedeceğim kitap da bununla alakalı.

''Mutluluğun Öteki Yüzü''

Ben kendim çocuğum için nasıl bir anne olacağımın tereddütleri içindeyken,
üvey çocuklarına sahip çıkan,hayatını onlara adayan bir kadının hayatını kendi ağzından okudum.

Genelde kitaplarda bir taraf mağdurdur ve siz onun tarafını tutarsınız.
Ama bu kitap bu klişeyi de yıkıyor.

Sizi nefis muhasebesi yapmaya zorlayan,
ve sürekli ''ben olsaydım?''sorusuna iten bir kitap.

Benim bu kitapta en sevdiğim şey ise sonunda kitabın isminin ne demek istediğini anlamak oldu!
Şaşırtıcıydı itiraf ediyorum.

Ama tüm bunlarla beraber,
bu kitapta kıyısından köşesinden bile,bir aşk hikayesini okumayacaksınız,
bu yüzden ancak ben kitap kurduyum diyenlerin sıkılmadan okuyabileceği bir hikaye.
bunu unutmayın!

Not:Seyhan ile beraber okuyamadık ama bu kitabı benden önce Seyhan okudu.
O ne yazdı bakarasanız belki daha çok fikir sahibi olabilirsiniz.