Ben 4,5 kiloluk bir  (maşallah) tosuncuk olarak doğmuşum.

Lakin ilk gece annemin sütü gelmeyip benim koca bünye de yemek isteyince bütün gece ağlamışım.
Hemşireler mamaya da izin vermeyince ve bende susmak bilmeyince Annemin annesi telafisi olmayan bir hataya imza atmış benim ağzıma şekerli su vermiş.

Bende ağlamaktan bitap düşüp değil de şekerli sudan hikmet susup uyumuşum.

Neden hata dedim çünkü benim acayip bir tatlı hastalığım var.
Hani bütün gün ağzıma hiç bir şey koymasam tatlıdan başka, demem ki içim kıyıldı.
Daha önceden söylemiştim damarlarıma serum yerine çikolatadan hat çeksinler istiyorum:)

Ha BEN BU KADAR TATLI DÜŞKÜNÜ OLMA SEBEBİMİ BU DÜNYADA TATTIĞIM İLK ŞEY ŞEKER YA ONA BAĞLIYOR VE ANNEMİN ANNESİNİ SUÇLUYORUM :)))

E tabi bu kadar tatlı düşkünü olup da zayıf kalmak büyük maharet.

Tatlı yemek uğruna akşam yemeğini atlarım, ekmek yemem, az buçukta pilates yapıyorum da dengeliyorum falan.

Şimdilik metabolizmam hızlı çalışıyor da sorun olmuyor ya sonra?


Mesela geçenlerde Benim dünyam pasta yapmış.
Ay krizlere girdim. Üşenmedim yaptım.
Ve düşünüyorum da hayatta benim gibi üşenme nedir bilmeyenlerin kilo alma ihtimali daha yüksek.

Üşengeçlerin aynı zamanda zayıf olduğunu düşünüyorum.
Yemek yemeye bile üşenme durumunun getirisi zayıflık olsa gerek.

Not:Ana fikir üşengeçliğinde artıları var:)))