Not:Hediye çekilişim devam ediyor katılmak için buraya bakabilirsiniz.
Bilimdışı bilimsel çözümleme yapacağım.
Sıkı tutunun.
Aman kemerlerinizi de bağlayın.Çok sarsıcı gerçekler var bugün burada.
Şımardım de mi?Bugün kusuruma bakmayın.

Çocukken ne zaman düşsem,canım yanıp ağlasam,etrafı velveleye versem,
gözlerimi açtığımda,susmam için ellerinde çikolata,şeker vb. bilumum tatlı şey sallayan yetişkinler gördüm.
Hanimiş kızımın burnu alkış kızıma ne sinir bir reklam ama! :P
Hanimiş ağzı aguu aguu hayır başlayınca tüm reklam metnini söyleme isteği ile doluyorum:P


Sustum mu?
Susmadığım da olmuştur elbet!
Ama çocukluğumda sandım ki tatlı bir şeyler yiyince canımın acısı geçecek.Ağlamak istemeyeceğim artık.


Büyüdük değişti mi sanki?
Ne zaman depresyona girsek,canımız yansa,sıkılsa,daralsak tatlıya verdik kendimizi.
Çikolata yemek istedik.

Yoksa çocukluğumuzdaki gibi tatlı yiyince herşey geçecek yanılgımız mı bizi buna itiyor?

Bilmem belki de çikolata yemek için bu sadece benim bahanem.
Sizide kendime suç ortağı etmeyim hemen.


Bunu ben mi böyle sandım,bu,bize böyle mi dayatıldı?
Yoksa bu bilimsel(!) çıkarım sadece benim mi hüsnü kuruntum?,
siz cevap verin.