Çocukluğumdan kalma,en sevdiklerimden...

Kedinin ciğer beklediği gibi beklediklerimden...

Bana göre mozaik pasta, kimisine göre piramit...

Küçükken teyzem yapardı, benim en küçük teyzem.

Yıllardır yememiştim, sonra Hürriyet'te Refikanın mutfağında gördüm tarifini. Kendim yaptım ama o tat başka dedim, teyzem de yapmış, çağırdı beni...

Çocukken bir dilim daha isteyemez utanırdım. Teyzem de olsa misafirliklerde ikinciyi istemeye utanan çocuktum ben.

Peki siz nasıl bir çocuktunuz? İkinci dilimi isteyenlerden mi ?
Birisi teklif etsin diye kedi gibi bekleyenlerden mi?

Ve çocukken çok sevdiğiniz, uzun zamandır yemediğiniz şey ne?Kim yapardı?

Niye soruyorum? Çünkü uzun zamandır yemediğiniz o lokma ile beraber o günlere de dönüveriyorsunuz, aynı lisede çok dinlediğiniz şarkıyı duyunca hissettiğiniz duygu gibi...