Ne zaman üzerime sorumluluklar binmeye başlasa çocukluğa vurmaya çalışırım.
Ne zaman büyüdüğümü anlasam çocukluğuma sığınırım.
Ne zaman hata yapsam evin en küçüğü olduğumu öne sürerim.


Ama şimdi abim nişanlanınca geriye dönüşü olmayan bir yola girdiğimizi anladım.
Evet artık yollar ayrılıyor.
Çocukluk devri kapanıyor  artık herkes bir ev sahibi olma yolunda...
Dönüşü yok.
Şüphesiz bu yolda güzeldir ama işte ama.....


Karışık duygular ...


Bu karışık duygulardan kurtulmanın yolunu da yine çocukluğumu aramakta buldum.
Sandığı açtım bebeğimi çıkardım....