Yine bir Haruki kitabı.
Yine arkasında müzik çalan satırlar.
Yine yalnızlığa gömülmüş bir adam.
Yine şahane bir anlatım.

Ve her Haruki kitabı gibi hikayenin sonu yine okuyucunun hayal gücüne bırakılmış. 

Hikayenin ana kahramanı Tsukuru (ben bu Japonca ismi hep tuzu-kuru şeklinde okudum :) et tırnak gibi olmuş 5 kişilik arkadaş grubunu arkasında bırakarak Tokyo'ya, üniversite okumaya gitmiştir. İlk bir kaç sene arkadaşlık bağları eskisi gibi sağlam olarak devam etse de bir gün aniden bir telefon alır. Gruptan atılmıştır.

Neden diye sormaz. Nedeni bilmediği bu hadise onu yıllar boyu sürecek olan bir yıkımın içine sokar.



30'lu yaşlarına gelip iş güç sahibi biri olduğunda karşısına çıkacak o kadın, Sara, onun duvarlarını yıkacak ve yıllar evvel soramadığı o sorunun cevabını bulmak üzere eski arkadaşları ile iletişime geçmesini sağlayacaktır.

Tskuru'nun bu yolculuğunda aradığı cevapları okuyor, Haruki'nin şahane insan çözümlemelerine şahit oluyorsunuz.

Klasik bir Haruki Murakami kitabı olmakla beraber yazarın hayranı olarak okuduğuma asla pişman olmadığımı belirtmek isterim. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

2 yorum:

  1. Murakami'yi ilk senden duyup okumaya başladım 1 hafta önce bitirdim bu kitabı Murakami'nin benzersiz betimlemelerine bayılıyorum çağın okunmaya değer yazarı başka kitap önerilerin varsa paylaş mutlaka :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevindim bir Haruki sever daha bulduğuma :)

      Sil

Artık Facebook hesabınız üzerinden de yorum bırakabilirsiniz.
Sevgiler...

Blogger tarafından desteklenmektedir.